USA zomer 2008

Van 2 juli tot en met 28 juli 2008 zijn wij (Sandra en Leonie) op vakantie geweest naar het westen van de VS. Hiervan hebben wij een blog bijgehouden. De route kun je vinden aan de rechterkant.
We hebben ontzettend veel gezien en meegemaakt. Veel mensen vragen wat nou het mooiste van de reis was. Daar is heel moeilijk een antwoord op te geven. Moet ik nu zeggen dat het de geweldige uitzichten van de Grand Canyon was? Of de absurditeit van Las Vegas. De overweldigende natuur in Death Valley. Of de prachtige stad San Francisco waar ik nog veel langer had kunnen blijven. Ik zou dan al de andere plaatsen teniet doen. Het was geweldig te zien dat we bijna elke dag weer een totaal ander beeld van de VS kregen.
Natuurlijk hielp de lage koers van de dollar erg mee deze vakantie. Het shoppen werd daardoor ook extra leuk.
Alle foto's die je op onze blog ziet zijn door ons gemaakt.

Al met al dus een onvergetelijke ervaring en zeker voor herhaling!
Veel leesplezier tijdens het lezen van onze reiservaringen.

Schiphol (woensdag 2 juli)

Vanmiddag om 2 uur zijn we vertrokken. We hebben de trein van kwart voor 3 vanuit Hoogeveen genomen naar Schiphol. Vanaf Hoogeveen hoef je niet meer over te stappen en dat was wel fijn met twee erg zware koffers plus de handbagage! In de trein was het heel erg warm, want de airco deed het in ons treinstel niet. Omdat we al met veel moeite een plaats hadden gevonden waar we onze koffers kwijt konden, zijn we maar blijven zitten. Erg plezierig was het niet maargoed.
Op Schiphol aangekomen zijn we op zoek gegaan naar het CitizenM hotel. Dat ligt echt vlakbij de aankomst/vertrekhal, een paar minuten lopen en we waren er al. Tegenover ons ligt het Hiltonhotel. Het CitizenM hotel is echt splinternieuw, het ruikt zelfs nieuw. In de kamer hebben we meteen alle nieuwe snufjes uitgeprobeerd. De kleur van het licht kun je veranderen, de luxaflex kan automatisch open en dicht en de douche plus wc is toch ook een hele ervaring. Er zit namelijk alleen glas voor... gelukkig hangt er een (doorzichtig) gordijn dat je dicht kunt doen. De douche heeft een regendouche, nieuw voor ons allebei. Je moet er van houden denk ik maar. We zitten meteen aan de voorzijde van het hotel en er rijden erg veel auto's en bussen langs maar je hoort niks. Heerlijk! Onze vakantie is begonnen!!
Morgen vroeg opstaan omdat we een goede plaats in het vliegtuig willen krijgen. Op onze eerste vlucht, naar Zurich, zitten we aan het raam. De andere vlucht lukte niet om zelf de plaatsen te regelen.

dag 1: Los Angeles (donderdag 3 juli)

We zijn er! Gisteren zijn we aangekomen na een lange vlucht. De vlucht van Schiphol naar Zurich had een kleine vertraging maar gelukkig hebben we onze volgende vlucht makkelijk kunnen halen. Helaas zagen we in Zurich dat we in het volgende vliegtuig niet naast elkaar zaten. We zaten zelfs zover uit elkaar dat we in een ander stuk van het vliegtuig zaten! Dat was even balen en toen we de stewardess hadden gevraagd of we niet naast elkaar konden zitten, heeft ze echt haar best gedaan. De man die naast Sandra kwam zitten wilde wel ruilen en toen is het dus toch goed gekomen. 11 uur alleen zitten in een vliegtuig is namelijk echt niet leuk! We zaten niet naast het raam maar op onze schermpjes konden we via een camera dat onder het vliegtuig hing, toch de omgeving zien. Dat was wel erg leuk. Ook hebben we leuke films gekeken, je kon zelf kiezen wat je wilde zien. We hebben in het vliegtuig lekker gegeten maar het duurde wel erg lang allemaal. We waren blij dat we er uiteindelijk waren.
Op het vliegveld in Los Angeles ging alles erg snel en gemakkelijk. De ondervraging bij de douane viel mee, hij maakte zelfs grapjes! De koffers waren er ook snel en dus op weg naar het busje dat ons naar het hotel zou brengen. Toen we daar stonden te wachten zagen we al allerlei auto's voorbij komen, echt leuk! Mooie limousines hebben we al gezien!!
Het hotel is ok alleen konden we niet internetten. We zijn eerst gaan slapen na een lange dag. We zitten nu weer op het vliegveld omdat we onze terugreis willen regelen. We willen zeker zijn van een plek naast elkaar en het liefst aan het raam. Hier kunnen we gratis internetten en dus ook onze blog bijwerken. We gaan zo de auto ophalen en zoeken dan een supermarkt op. We zullen proberen vanavond weer wat te schrijven.

dag 2: Los Angeles (vrijdag 4 juli)

Na een redelijke nacht, daarmee bedoel ik dat we vrijwel geen jetlag hebben, hebben we vandaag de auto opgehaald. We hadden thuis al via de ANWB bij Hertz een auto gehuurd. Een mediumsize. Aangekomen bij Hertz werden we uit de rij gehaald door Maria die ons meenam naar de sevicedesk en ons daar verder hielp. Echt heel aardig en behulpzaam. We kregen nog een aantal kaarten mee en wij dus op weg naar onze auto. Toen we de auto zagen waren we tevreden, maar toen we de koffer opendeden hadden we het idee dat onze koffers daar nooit in gingen passen. Dus wij vragen aan een man die daar werkte. Hij had ook zijn bedenkingen terwijl deze auto ook wel voor een fullsize werd verhuurd. Maar wij dus terug naar Maria. Die zag ons al aankomen en vroeg gelijk wat er mis was. Uiteindelijk hebben we een Chevrolet Malibu, een fullsize, gekregen! Helaas passen de beide koffers nog niet in de kofferbak, maar de auto is verder geweldig.
Daarna was het zoeken naar een supermarkt voor de aankopen die we wilden doen. We kwamen niet helemaal uit de aanwijzingen die we van Maria hadden gekregen. Dus zijn we maar doorgereden naar Santa Monica. Langs het strand waren allemaal families aan het barbequen en feesten. Dat doen ze dus op 4 juli! Maria was ook al zo trots, ze heeft ons zelf uitgerekend hoe oud ze nu zijn... En daar waren wij uiteraard erg van onder de indruk....
Uiteindelijk hebben we alles gekocht, zijn we gaan eten in een typisch amerikaanse diner en waren we zeer moe toen we uiteindelijk naar bed gingen.

hotel: Crowne Plaza, LA

dag 3: Joshua Tree National Park (zaterdag 5 juli)

Vanmorgen zijn we vroeg vertrokken richting Palm Springs. Het duurde even voordat we Los Angeles uit waren maar qua drukte viel het erg mee. In Palm Springs hebben we wat rondgereden en vanuit de auto wat dingen bekeken. Overal zag je kleine sprinklers aan parasols hangen waaruit waternevel kwam. Dat zag er wel lekker uit want het was ondertussen al heel erg warm geworden. Bij een winkelcentrum hebben we onze omvormer nog geruild omdat de omvormer (deze zet de Amerikaanse stroom van 110V om naar onze 220V) die we gisteren gekocht hadden, het niet deed.
Daarna zijn we op weg gegaan naar Joshua Tree National Park . Toen we het park inreden zag het er nog niet erg indrukwekkend uit. Het is er erg droog. De ranger vertelde ons welke route we het beste konden rijden om de mooiste plekken te zien. Hierna werd het park inderdaad een stuk mooier. De vegetatie was overal verschillend, dit veranderde echt per mijl. Er was bijvoorbeeld een stuk met cactussen. Overal naalden op de grond en dan zijn er mensen die daar rondlopen op slippertjes... Opeens zagen we een paar joshuatrees. Maar toen we doorreden kwamen we in een stuk waar bijna een bos stond van joshuatrees. Erg apart die bomen. Er was ook een punt waar je een heel mooi uitzicht zou hebben. Helaas viel dat nogal tegen door de smog vanuit LA. Overal werd gewaarschuwd voor wespen, ze waren hier nogal agressief en gingen bij net stilstaande auto's op het water van de airco af. En inderdaad zweefden er een aantal rond onze auto, dus goed opletten dat er geen een mee naar binnen ging.
We zijn nu in Needles en morgen gaan we op weg naar de Grand Canyon. Net even lekker gegeten bij Denny's. Een grote hamburger die eigenlijk niet in de mond paste.
De omvormer die we geruild hebben is net ontploft waarna er rook uit kwam. We hebben dus nog steeds geen stroom en doen het nu nog op de accu maar deze begint ook langzaam op te raken. Morgen dus weer op weg naar RadioShack.








hotel: Motel 6, Needles
maximum temperatuur vandaag: 112F, 44,5C
afstand gereden: 391 mijl, 629 km

dag 4: Grand Canyon (zondag 6 juli)

Vanmorgen zijn we heel vroeg wakker geworden, misschien is het toch een jetlag, haha. Maar nu hebben we wel een prachtige zonsopgang gezien! Tussen de palmbomen en het reclamebord van Denny's door zagen we vanuit onze hotelkamer de zon langzaam opkomen.
Toen op weg naar de Grand Canyon. We kwamen onze eerste Walmart tegen en daar moesten we natuurlijk even heen. Daarna zijn we via Route 66 richting Grand Canyon gereden. We hadden prachtig weer totdat we halverwege Route 66 waren. De lucht betrok gigantisch en de eerste druppels begonnen te vallen. We zagen in de verte enorme onweersbuien, dat zag er dus niet goed uit. Route 66 vonden we niet zo heel erg indrukwekkend. Wel liep er opeens een roadrunner over de weg!
We hadden onderweg nog geluk met de regen totdat we bij het Visitors Centre van de Grand Canyon waren, daar begon het stortregenen. We zagen alles al in het water vallen. Toch maar doorgereden naar het eerste uitzichtpunt. Onze regencapes met moeite uit de koffer gevist en extra kleding aangedaan, het was ondertussen echt koud geworden. Het zicht op de Grand Canyon was toch spectaculair. We zijn wat verder gereden en hebben daar de auto geparkeerd. Vanaf daar zijn we met een busje langs een aantal uitzichtpunten gereden. Je kon bij elk punt uit het busje stappen en later weer op een ander busje stappen naar het volgende punt. Overal was het uitzicht prachtig, jammer dat het zo bewolkt bleef. Het is onvoorstelbaar als je je bedenkt hoe dit landschap ooit ontstaan moet zijn. Bij Hopi Point konden we een stukje van de Colorado River zien. We hebben verder geen regen meer gehad behalve later in de auto.
Toen we alles gezien hadden, zijn we op weg gegaan naar Page. Hier wilden we overnachten. We moesten eerst nog een stuk door het nationale park van de Grand Canyon rijden. Overal zagen we al bordjes staan waarop stond dat er wilde dieren konden oversteken. Toen ineens zagen we een wolf lopen, deze hebben we natuurlijk op de foto gezet. Even later zagen we een groot hert de weg overlopen. Jammer genoeg konden we die niet op de foto zetten. Ook hebben we eekhoorntjes gezien.
In Page hebben we lang gezocht naar een betaalbare hotelkamer. We zijn uiteindelijk beland in Americas Best Value Inn. Hier hebben we in ieder geval gratis internet en deze kunnen we nu eindeloos gebruiken omdat we een goede stekker hebben gevonden bij Walmart!
Tegenover het hotel zit een Taco Bell, hier wilden we wat gaan eten. Tot onze verbazing was deze om 9 uur 's avonds gesloten. Ook de naast gelegen KFC was dicht. Daarom besloten we maar om langs de drive-through te lopen. De jongen achter het loket was even verbaasd maar hij vond het prima. Uiteindelijk hebben we toch lekker gegeten op onze hotelkamer.

hotel: Americas Best Value Inn, Page
minimum temperatuur: 58F, 14C
afstand gereden: 400 mijl, 644 km

dag 5: Antilope Canyon (maandag 7 juli)

Vanmorgen zijn we iets langer blijven liggen. We waren al in Page en hoefden dus niet meer ver te rijden. Er zat ontbijt bij dit hotel dus wij kijken. Het was te verwachten, dit ontbijt stelde niks voor. Je kon ontbijtgranen met melk pakken en van dat kleffe brood. Toch maar wat gepakt en toen de koffers maar weer gepakt. We hadden om 11.00 uur een afspraak bij Roger Ekis Antilope Tours dus zijn we eerst maar eens op weg gegaan om de Horshoe Bend te bekijken. Daar waren we gisteren al langs gereden, dus we wisten waar die zat. Daar aangekomen zagen we een grote heuvel en dachten dus van oh klein stukje lopen. Dat viel nogal tegen want het was door mul zand en boven aan gekomen moesten we nog een behoorlijk stuk. Maar dan ziet het er wel erg mooi uit. Inderdaad een kronkel in de rivier die op een hoefijzer lijkt. En toen moesten we het stuk weer terug om op tijd bijRoger Ekis te zijn.
We hebben eerst nog even een sandwich gehaald bij een Safeway, want we hadden vrijwel nog geen ontbijt gehad. De trucks van de tour werden eerst volgeladen met grote groepen en uiteindelijk konden wij ook in eentje stappen. De rit duurde ongeveer 20 minuten. Eerst over de weg, maar daarna door zacht zand. Het was een behoorlijk hobbelige weg en je moest je ook wel goed vasthouden. Er waren heel wat groepen in de Canyon, maar wat je dan te zien krijgt is wel geweldig. We hadden de tour van 11.30, want dan is het licht in de Canyon het mooist. Het komt dan recht van boven en geeft dan prachtige lichtstralen. We hebben behoorlijk wat foto's gemaakt. De tourleidster gaf ook heel veel aanwijzingen hoe je de mooiste foto's kon maken. Je hebt ook speciale foto tours, maar volgens mij heb je die helemaal niet nodig. Je zag ook bovenin soms boomstammen hangen, zo hoog was het water ooit in de canyon geweest.
Op de terugweg mocht ik voorin de truck. Viel nog niet mee om daarin te klimmen, maar ik kon wel even een gesprek met de toerleidster voeren. Ze was een Navajo indiaan die dit werk alleen in de zomer deed, in de winter zat ze samen met haar man in de bouw.
Daarna zijn we nog even wezen kijken bij Glen Canyon Dam. Ik liep alleen nog maar naar de deur en toen kwam er al een bewaker uit met de mededeling dat er geen tassen naar binnen mochten. Toen zijn we maar even buiten wezen kijken en vonden we het ook wel mooi geweest. Zoveel valt er ook weer niet te zien aan zo'n dam.
Daarna zijn we naar Bryce gereden. We hebben de gok genomen om zover mogelijk door te rijden en dicht bij Bryce te overnachten. Op een gegeven moment zijn we bij elk motel wezen vragen naar de kamerprijs. We vonden ze allemaal te duur, in ieder geval wel voor wat we ervoor kregen. Uiteindelijk kwamen we bij het Best Western bij de ingang van het park aan. Daar was al helemaal geen kamer meer. Dus moesten we terug. We hadden één motel overgeslagen, omdat we die er wel raar uit vonden zien. En uiteraard slapen we daar nu. Het is niet duur, ze hebben internet en we hebben net heerlijk gegeten in de steakhouse die er bij hoort.

hotel: Foster's, Bryce
maximum temperatuur: 96F, 35C
afstand gereden: 170 mijl, 274 km

dag 6: Bryce National Park (dinsdag 8 juli)

Vanmorgen zijn we Bryce National Park ingereden. Het is eigenlijk een vrij klein park maar met hele mooie uitzichten. Wat een verschillen heb je toch. In een paar dagen tijd hebben we al zoveel verschillende soorten natuur gezien dat het bijna niet te geloven is. In Bryce National Park zijn hele mooie hoodoos te zien, dat zijn een soort opstaande rotsen. Ze zijn prachtig van kleur en overal is het weer verschillend.
Ook hebben we weer prachtige dieren gezien in het wild. De vele eekhoorntjes natuurlijk maar ook weer muildier herten en zelfs pronghorns (gaffelbok). Deze dieren zijn een van de snelste dieren van de wereld.
Hierna zijn we richting Zion gereden. Dit is weer een National Park. Zodra je het park binnenkwam, begon de Zion-Mount Carmel Highway, een hele bochtige weg. Er zitten mega veel haarspeldbochten in. Ook moesten we door een hele lange tunnel. Uiteindelijk kwamen we in het plaatsje Springdale. Hier hebben we een heel leuk hotel gevonden met de naam Bumbleberry Inn. We hebben een hele mooie grote kamer. Het was wel wat prijzig maar na de motel van gisteren hebben we wel wat luxe verdiend. Vanuit de kamer hebben we een prachtig uitzicht op de bergen. We hebben net een lekkere bumbleberry pie gegeten. We gaan zo even zwemmen en dan lekker eten in een van de vele restaurantjes in deze plaats.

hotel: Bumbleberry Inn, Springdale
maximum temperatuur: 104F, 40C
afstand gereden: 133 mijl, 214 km

dag 7: Zion (woensdag 9 juli)

Wat ontzettend leuk om jullie reacties te lezen! We hebben nu pas weer internet want in ons hotel kost het 14 dollar om te internetten. We zitten nu in de mall waar we wireless internet hebben gevonden.

Vanmorgen zijn we heel erg vroeg opgestaan omdat we op tijd wilden vertrekken. ’s Morgens is het nog niet zo heel erg warm en dus leek dat ons een goed idee. Het was inderdaad nog goed te doen. We hebben de auto bij het hotel laten staan en zijn met een shuttlebusje naar het visitorscentrum gegaan. Daar zijn we overgestapt op een ander shuttlebusje dat ons door het park vervoerde. We hebben de volgende hikes gedaan; riverwalk, wheeping rock, lower emerald pools. Bij de eerste wandeling (riverwalk) was het heerlijk koel omdat we in de schaduw liepen. De zon was nog niet over de berg heen gekomen. Het was een leuke wandeling met veel eekhoorntjes. Uiteindelijk kwam je bij de rivier aan en kon je verder lopen door de rivier. Hierna zijn we met het busje teruggegaan naar wheeping rock. Dit is een rots waaruit water stroomt. Omdat de rots overhelt, lijkt het te regenen, ofwel lijkt de rots te huilen. Het zag er mooi uit en het water was een lekkere verfrissing. Het begon nu al erg warm te worden en de wandeling naar de lower emerald pool was al best zwaar. Aangekomen bij de pool bleek het om een kleine poel te gaan met een kleine waterval. Leuk maar niet spectaculair.
We zijn teruggegaan naar het hotel en zijn in de auto gestapt richting Las Vegas. Deze rit was erg saai en duurde lang. Bovendien werd het alleen maar warmer. Toen we bijna in Las Vegas waren begon het heel erg druk te worden, dit was niet erg prettig om in te rijden. Gelukkig konden we het hotel, Planet Hollywood, makkelijk vinden. Wel moesten we het hele winkelcentrum plus casino door met onze koffers om onze kamer te bereiken. We zitten op de 32e verdieping met een mooi uitzicht op Las Vegas en het vliegveld. De kamer is heel erg mooi en luxe. In de kamer hangen objecten uit verschillende films. Zo hangt de hoed uit de film ‘Predator’ aan de muur en in een vitrinetafel ligt een hand uit deze film. Zelfs boven het bad hangt een mooie filmposter.
We hebben heerlijke pasta gegeten bij een Italiaan in het winkelcentrum. Binnen in het hotel en het winkelcentrum is het heerlijk koel, buiten is het bijna te warm. Natuurlijk moesten we wel even de verschillende hotels bekijken. We hebben de fonteinshow van het Bellagio bekeken, deze was prachtig. Wat een water en het paste mooi bij de muziek ‘Singing in the rain’.

hotel: Planet Hollywood, Las Vegas
maximum temperatuur: 114F, 46C
afstand gereden: 169 mijl, 272 km

dag 8: Las Vegas (donderdag 10 juli)

We hebben lekker uitgeslapen in onze lekkere bedden. Wat een luxe om zo te slapen, geweldig! Dit was ook onze kans om eens uit te slapen. Uiteindelijk toch maar opgestaan en naar beneden gegaan om ergens te ontbijten. We zijn uitgekomen bij een Mexicaan en hebben daar heerlijk ontbeten met tortilla’s in plaats van brood. We zijn een stuk de Strip afgelopen. Langs de M&M's Store. 4 verdiepingen met alleen maar M&M’s en je kunt het niet bedenken of ze hebben het wel. Het was ondertussen zo warm geworden dat je eigenlijk niet meer buiten kon wezen. We hebben nog even rondgekeken bij NewYork NewYork en zijn toen maar terug naar het hotel gegaan. Nog eerst een dollar in een machine gegooid. Wel wat gewonnen maar dat natuurlijk gelijk weer vergokt. We hebben de auto gepakt (weer helemaal door het winkelcentrum…) en zijn naar een outletcentre gegaan. Hier hebben we flink ingekocht. Jammer dat dit ook allemaal buiten was. Het was gewoon te warm.
Toen we terug waren in het hotel zijn we naar de Spice Market Buffet gegaan. Dit buffet is als beste gekozen van Las Vegas en we hadden een kortingsbon gekregen omdat we hier verblijven. En dit was me pas eens een buffet. We moesten nu $20,95 pp betalen en dat was inclusief drinken. Je drinken werd constant bijgevuld. Het buffet was onderverdeeld in werelddelen en het eten was echt geweldig. We hebben heerlijke krabpoten gehad en de desserts waren voor ons uiteraard ook helemaal super. Heerlijke stukken taart en aardbeien in chocolade bijvoorbeeld. Hierna nog even mijn A-list card opgehaald. Ja ik ben nu een A-list member. Ik mocht gelijk draaien aan een rad waarmee ik 2 miljoen kon winnen. Vandaag geen geluk, maar morgen mag ik weer. Met deze kaart spaar je je gewonnen punten en kun je daar ook weer iets voor krijgen.
We hebben nog een paar machines geprobeerd, maar steeds te weinig gewonnen om er profijt van te hebben. Zometeen weer heerlijk slapen in de geweldige bedden. Ik zou er bijna een paar dagen aan plakken alleen al om deze bedden.

hotel: Planet Hollywood, Las Vegas
maximum temperatuur: 104F, 40C
afstand gereden: 9 mijl, 15 km

dag 9: Las Vegas (vrijdag 11 juli)

We liggen nu uitgeteld op bed. Wat een stad, het gaat onvermoeibaar door. Het is nu vrijdagavond en dat merk je ook op straat. Het is nu een heel stuk drukker.
Vandaag zijn we weer een stuk de Strip afgelopen. Nu de andere kant op. We hebben het Venetian, Ceasars Palace, Paris, Treasure Island en het Mirage gezien. Sommige zien er echt prachtig uit. Vooral het Venetian met de kanalen vond ik erg mooi. Het lijkt net of je echt in Venetië loopt. Denk ik want ik ben daar nog nooit geweest. Caesars Palace vond ik ook erg mooi. Je loopt wel ontzettend veel, want de casino’s staan dan wel naast elkaar maar ze zijn echt enorm groot. En dat in die enorme hitte. We hebben bij de Cheesecake Factory heerlijke cheesecake gegeten. Daarna zijn we even terug gegaan naar onze kamer. Even bijkomen. ’s Avonds zijn we weer op pad gegaan. Missie was om de show van Treasure Island te bekijken. Dit is een 12 minuten durend piraten spektakel. Ze voeren deze show 4 keer per avond op. Helaas werd de show afgeblazen vanwege de wind. Erg jammer want ik had het heel graag willen zien. Maar om dan weer anderhalf uur te wachten, met de kans dat hij weer niet doorgaat. We hebben nog wel de fonteinen van het Bellagio bekeken. Ik vind dat toch telkens weer een prachtig gezicht. En nu zijn we dus moe. De voeten doen ontzettend zeer. Vegas gaat nog door. Ik vond het wel een geweldige ervaring om dit allemaal te zien. Maar het meest gaan we toch onze bedden van Planet Hollywood missen…. Naast de vele lichtshows die Las Vegas heeft geeft de natuur ons nu haar eigen lichtshow, het onweert. En omdat we op de 32e verdieping zitten kunnen we het goed zien.

hotel: Planet Hollywood, Las Vegas
maximum temperatuur: heel erg heet!
afstand gereden: 0 mijl, 0 km

dag 10: Onderweg (zaterdag 12 juli)

Onze laatste nacht in Las Vegas. Om 11 uur moesten we uitchecken. Voor die tijd hebben we eerst nog even ontbeten. Daarna weer naar de 32e verdieping en de koffers gepakt. De wandeling door het casino en het winkelcentrum was weer lang, helemaal met zware koffers. Voordat we Las Vegas verlieten zijn we nog even naar een andere outletstore geweest. Deze was minder mooi en met minder mooie winkels. Toch wel weer wat gekocht.
Daarna op weg naar Beatty. Beatty ligt naast Death Valley National Park. Het is een woestijn en het moet er heel erg warm zijn. We hebben daarom besloten om te overnachten in Beatty en morgenvroeg heel vroeg te vertrekken. We gaan dan het park door.
Omdat we daarom vandaag wat tijd over hadden, hebben we in dit motel onze was gedaan. Grote wasmachines en grote drogers, dit maakt het wel erg gemakkelijk allemaal. Alles is nu weer schoon.
Beatty is echt een bocht in de weg. Er zijn een paar motels, sommige zien er nogal verwaarloosd uit. Vandaar de keuze voor een motel van een keten. We wilden nog even naar een supermarkt, maar die hebben ze hier niet. Wel een ontzettend vaag winkeltje, waar je van alles kunt kopen. Wel vraag je je dan af hoe lang het al in de winkel ligt. Op sommige artikelen zat wel een houdbaarheidsdatum, maar ik zag geen jaartal. We zijn gaan eten in het naastgelegen motel/casino/restaurant. Sandra een burger en Leonie een quesadilla, die ze niet opkon en die we meegenomen hebben in een doosje.
Het is ontzettend handig om de Tomtom mee te hebben. Niet altijd geeft hij de juiste reistijd aan omdat hij niet altijd weet hoe hard je op een weg mag. Ondanks dat weet je wel heel gemakkelijk welke kant je op moet en rij je dus minder vaak verkeerd.

hotel: Motel 6, Beatty
maximum temperatuur: 96F, 36C
afstand gereden: 130 mijl, 209 km

dag 11: Death Valley (zondag 13 juli)

Vanmorgen ging heel vroeg de wekker. Ongemerkt ben je toch nog veel tijd kwijt aan het klaarmaken, maar toch is het ons gelukt om op tijd weg te komen. Gisteren hebben we het weer horen onweren en daar zagen we al snel de gevolgen van. Al vaak hebben we tijdens onze reis gehoord van flooding gevaar. Het gevaar van overstroming, zelfs als het een stuk verderop regent. Opeens zagen we midden op de weg een bordje met flooding staan. En toen zagen we inderdaad allemaal stenen en zand over de weg liggen. Erg voorzichtig verder gereden. Regelmatig zagen we stukken waar het water stenen over de weg had gevoerd. Even verder kwamen we een machine tegen die de stenen aan de kant schoof. We waren dus zo vroeg op pad dat de weg nog niet schoongemaakt was. Maar nu hebben we wel met eigen ogen kunnen zien dat het flooding gevaar niet onderschat mag worden.
Toen we de afslag naar Furnace Creek namen kwamen we stukken tegen die nog veel erger overstroomd waren. Hier lagen ook nog diepe plassen op de weg. Zijn wij in de woestijn ligt er gewoon water! Hier waren ze ook bezig met opruimwerkzaamheden.
Als eerste zijn we naar Devils Golf Course gereden. Dit is een gebied met zoutrotsen. Als het heet is dan hoor je het zout barsten. Omdat wij erg vroeg waren was de temperatuur nog aangenaam en hoorde je dus niks.
We zijn doorgereden naar Badwater. Dit is het laagste punt van de VS. Het is een enorme zoutvlakte, waar soms nog wel wat water op ligt. De regen van vannacht heeft de bovenlaag van het zout opgelost dus kon je niet heel mooi de stukken zout zien zoals je ze soms op foto's ziet.
Toen we naar het noorden reden, kwamen we langs Artists Drive. Dit is een eenrichtingsweg dat dwars door de bergen gaat. Halverwege kom je Artists Palette tegen. Dit zijn rotsen met prachtige kleuren.
Toen we stopten bij het museum zagen we door de bosjes een vos lopen. Helaas lukte het niet om hem op de foto te zetten.
We zijn verder gereden naar Sand Dunes. Een van de weinige plekken in het park dat lijkt op de woestijn zoals je het mischien zou verwachten. Alhoewel de temperatuur meeviel was de wandeling naar de duinen best zwaar. Je kon er dus ook niet te lang rondlopen. We hebben daar veel hagedissen gezien. Ook eentje die met hoge snelheid over het zand liep.
We zijn toen helemaal dwars door het park gereden om uiteindelijk bij Owens Lake aan te komen. Dit meer is vrijwel helemaal droog, omdat Los Angeles het water nodig heeft. De weg die we wilden nemen was ook afgesloten vanwege flooding dus werd de rit door het desolate gebied nog langer. Toen we een wegrestaurantje tegen kwamen waren we blij dat we even uit de auto konden. Echt weer zo'n typisch Amerikaanse diner. Wel goed en lekker gegeten. Uiteindelijk zijn we in Bishop aangekomen waar we een motel hebben genomen. Morgen gaan we weer verder.

hotel: Super 8 Motel
maximum temperatuur: tussen de 76F en 100F, tussen de 24C en 38C
afstand gereden: 269 mijl, 433 km

dag 12: Bodie (maandag 14 juli)

Bij het hotel was het ontbijt inclusief. Dus hebben we vanmorgen een heerlijke 'continental breakfast' gehad. Het bestond uit muffins, donuts en cereal(ontbijtgranen)met melk. Best lekker voor een keer! Daarna de spullen weer bij elkaar gepakt en zijn we richting Lake Tahoe gereden.
Onderweg zijn we langs Bodie gereden. Het eerste gedeelte van de weg was geasfalteerd, de laatste 3 mijl was onverhard. Overal lagen stenen en keien, we moesten dus goed uitkijken. Bodie is een spookstad dat ontstaan is omdat William Bodie er goud heeft gevonden. Dit was in de 2e helft van de 19e eeuw. Toen het goud op was zijn de mensen vertrokken en hebben het plaatsje achtergelaten. Een groot gedeelte is verwoest bij een brand maar er zijn nog veel gebouwen overgebleven, dit zijn er zo'n 170. Het was een beetje jammer dat het al best druk was dus het idee 'spookstad' was er een beetje af. Overal zie je vervallen huizen en andere gebouwen. De meeste zijn van hout maar een enkeling is van steen. Alles is verzakt. De spijkers steken uit het hout omdat het hout gekrompen is. We hebben mooie foto's kunnen maken en hebben we een goed idee gekregen van een dorpje uit die tijd. Zo stond er ook bijvoorbeeld nog een school en dat was wel heel leuk om te zien. Door het raam kon je naar binnen kijken. Alles lag onder het stof. Ook stond er voor een raam een wereldbol. Van hout, helemaal gebarsten en verweerd.
In Bodie begon het al te regenen en eigenlijk hebben we de rest van de weg naar Lake Tahoe ook niet zulk mooi weer gehad. Het begon zelfs te hagelen toen we incheckten in het hotel!
We zitten nu in een hotel aan Lake Tahoe Boulevard. De mevrouw van het hotel heeft ons een mooie kamer gegeven met een openhaard! Het is een ruime kamer en het heeft een prachtige (haha) roze rand aan het plafond. Erg leuk gepimpt zullen we maar zeggen.
We hebben net gewinkeld in een scrapbookstore, leuk om hier eens te kijken en de prijzen zijn helemaal leuk! We hebben dus al lekker ingekocht. Daarna nog even gegeten bij de Pizza Hut. De pizza was erg lekker maar veel dus kregen we een pizzadoos mee waar we de rest in konden doen.

hotel: Travel Inn, South Lake Tahoe
maximum temperatuur: 81F, 27C
afstand gereden: 206 mijl, 331 km

dag 13: Lake Tahoe (dinsdag 15 juli)

We zijn vandaag lekker uit ontbijten geweest. Ik had in het plaatselijke krantje een advertentie van Heidi's zien staan. Die serveert hier al 6 jaar lang de beste ontbijten volgens de advertentie. Toevallig zit Heidi's schuin tegenover ons motel. Na lekker lang uitgeslapen te hebben zijn we dus de drukke straat overgestoken. Die bestaat uit 5 banen. De middelste is om af te slaan en er raast constant verkeer langs. Heidi's zag er van de buitenkant en de binnenkant uit zoals je verwacht van een restaurant met zo'n naam. We kregen een rustig plekje en er kwam al gelijk uit het niets een man om onze koffie in te schenken. Maar wij drinken allebei geen koffie en dus werden onze mokken weggehaald. Toen we de kaart kregen was het best moeilijk kiezen. Leonie koos voor een stapel pannekoeken met bosbessen. Ik had roerei met pannekoeken en toast. Het zag er heerlijk uit en het smaakte ook heerlijk. We hadden beide thee besteld en die kregen we in een vreemd glaasje. We vonden het al raar dat we daar uit moesten drinken, maar ze waren vergeten de mokken te geven.
We hebben daarna de auto gepakt en een stuk het meer rondgereden. Bij een aantal plekken zijn we gestopt. Het ziet er wel prachtig uit hier. Soms heb je zelfs niet meer het idee dat je in de VS bent. Lake Tahoe is gigantisch groot en heeft en paar mooie baaien. Op de foto zie je zo'n baai.
Toen we terug op de kamer waren waren we erg verrast om te zien dat de dollar die we hadden achtergelaten als fooi weer op ons bed lag.
We hebben bij een supermarkt een bakje coleslaw en broodjes gekocht en hebben heerlijk een poosje op een bankje langs het meer gezeten. Het was best druk op het meer. Veel mensen met jetski's en veel andere bootjes. We zagen ook nog een radarboot langs varen. Het wemelt ook hier weer van de eekhoorntjes. Wel zie je overal verschillende soorten. Zoals de mussen bij ons meeeten bij een picknick, zo doen de eekhoorntjes dat hier.

hotel: Travel Inn, South Lake Tahoe
maximum temperatuur: 84F, 29C
afstand gereden: 64 mijl, 103 km

dag 14: Tioga Road (woensdag 16 juli)

Vandaag wilden we op weg naar Yosemite. Vanmorgen hebben we eerst een ontbijt gehaald bij de supermarkt en toen zijn we op weg gegaan.
We moesten nog tanken maar dat wilden we doen bij een tankstation die goedkoop was. We hadden er eentje gezien onderweg maar konden deze helaas niet meer vinden. Dus hebben we uiteindelijk getankt voor $4.99 per gallon, toch nog 20 cent goedkoper dan de tankstation aan de andere kant van de straat.
De Tioga Road is een lange weg dat helemaal door Yosemite gaat. Het is een hele mooi weg met mooie uitzichten. Het was erg fijn om even tussen bossen te rijden in plaats van de rotsen en zand van de afgelopen tijd. We hebben ook bergen gezien waar nog sneeuw op lag. Mooie beekjes en grote meren.
Uiteindelijk kwamen we in Curry Village aan waar we een tent hadden gehuurd voor 3 dagen. De tent staat op palen en we hebben een kist voor de tent staan waar we al onze eten, water, zeep e.d. in moeten stoppen. Dit omdat anders de beren de tent in komen. We mogen ook helemaal niks in de auto laten liggen omdat de beren anders de auto openbreken. De tent heeft allemaal gaas voor de ramen en deur zodat we alles open konden zetten. Het rook er namelijk erg muf, de bedden zien er ook apart uit, de 10 cm lange veren zie je gewoon zitten!
Er staan op deze plek 508 tenten waar minstens twee mensen in slapen. In totaal zijn er voor al deze mensen, 38 douches. Hier werden we niet erg blij van. Ook zijn er geen andere wasgelegenheden. Het is voor mij dus echt even afzien en ik zal blij zijn wanneer ik weer in een hotel zit.
In een veldje tussen de tenten in zagen we een aantal herten staan. Ook eentje met een heel groot gewei, heel erg mooi. Toen we even later naar een foodcourt gingen stond er zelfs gewoon een hert naast de weg rond te kijken. Hij liep helemaal niet weg, ze zijn hier dus best heel tam. Ook zijn er weer overal eekhoorntjes, overal waar je kijkt zie je ze spelen, eten of zichzelf wassen. Ook hebben we nog andere dieren gezien, we denken dat dit bevers waren.

tent: Curry Village
afstand gereden: 191 mijl, 307 km

dag 15: Yosemite (donderdag 17 juli)

Vannacht was het even wennen in de tent. Overal geluiden en bij elk geluid denk je; ohjee als dat maar geen beer is. Het was zowieso onrustig in het kamp en het duurde lang voordat het stil was. Uiteindelijk zijn we wel in slaap gevallen en hebben we nog redelijk geslapen. We hoorden af en toe ook schoten. Ook vanmorgen ging dat een hele tijd door. Of het waarschuwingsschoten waren weten we niet.
Het was ook erg koud vannacht. Toen we waren opgestaan hebben we daarom met hete thee ontbeten bij de Coffee corner. Een lekkere bagel met creamcheese erbij en we waren weer helemaal wakker.
We zijn toen met een bus naar Yosemite Village gegaan. Daar hebben we een plattegrond gehaald voor de wandelingen in dit gebied. Vanaf daar zijn we naar Lower Falls gelopen en hebben deze wandeling naar de waterval gemaakt. Het was een hele mooie waterval. Vanaf hier kon je ook Upper Falls zien. Dit was een te lange wandeling dus hier zijn we niet helemaal heen gelopen. Het was wel erg mooi om twee watervallen boven elkaar te zien.
Daarna zijn we de straat overgestoken voor de volgende wandeling. Deze ging door een groot veld en langs een rivier. Een hele andere omgeving ineens. In dit veld konden coyotes zitten maar die hebben we niet gezien. Wel hadden we al een heleboel herten gezien en natuurlijk heel heel veel eekhoorntjes.
Daarna zijn we met de bus verder gereden naar Mirror Lake. Dit was een al wat langere wandeling. Het is jammer dat er zoveel toeristen in Yosemite rondlopen. Op de paden valt het wel mee maar overal zie je ze zwemmen in meren en beekjes. Dit meer was gelukkig nog niet opgedroogd maar over een poosje zal dit wel het geval zijn. Je had hier ook een heel mooi uitzicht over de verschillende bergtoppen.
Toen we terugliepen naar het busstation zagen we ineens een groep mensen staan. Er liep een beer!! Het was een kleintje dus waarschijnlijk was mama ergens in de buurt. Gelukkig hebben we haar niet gezien. Het was een hele drukke beer en het was lastig om hem op de foto te zetten. Maar we hebben er eentje gezien! Er zijn maar weinig mensen die dat kunnen zeggen na een bezoek aan Yosemite!
We zijn toen even terug naar Curry Village gegaan. Het was ontzettend warm en hier hebben we een poos gerelaxed in lekkere stoelen. Toen we weer wat bijgekomen waren zijn we naar Bridalveil gegaan. Dit was weer een waterval. Weer een hele mooi waterval met hele fijne waternevel. Dit is ook de enige waterval die niet opdroogt gedurende de zomer.
We gaan zometeen nog even de sterren bekijken. Omdat hier weinig lampen zijn moet je de sterren heel goed kunnen zien. We zijn benieuwd.

tent: Curry Village
maximum temperatuur: 96F, 36C
afstand gereden: 0 km

dag 16: Yosemite (vrijdag 18 juli)

Zoals we gisteren al gezegd hadden, zijn we de sterren gaan bekijken. Door de vele wandelingen waren we al behoorlijk moe geworden. We hebben een hele poos zitten wachten totdat het donker werd. Dat duurde best lang. We hebben een paar foto's gemaakt, maar heel geweldig vind ik het niet geworden. We hadden waarschijnlijk nog langer moeten blijven, maar zoals gezegd we waren erg moe. Dus maar weer heerlijk in ons geweldige bed in de tent gekropen voor een nacht tussen de beren. We hadden er een gezien dus we hadden bewijs dat ze er waren. Gelukkig was het weer een beerloze nacht. Het was nu nog kouder 's nachts. Gisteren hadden we besloten om een dag eerder te vertrekken. We hadden alle wandelingen die te doen waren, voor ons in de warmte, gedaan en hadden anders een behoorlijke tijd in de auto moeten zitten voor een ander stuk van het park. Het viel ons ontzettend tegen hoe massaal het was. Overal massa's mensen die vooral aan het 'feesten' waren. Dus de koelbox mee en dan met de hele familie aan een meertje liggen en uitgebreid, en dan bedoel ik echt uitgebreid, picknicken. Dit is niet ons idee van natuur. We hebben ontzettend veel gezien. Ik vond het park echt heel erg mooi. Al die wilde dieren en de bergen. Maar ik was ook wel blij dat ik niet nog een nacht in de tent hoefde te slapen. Want Curry Village viel mij wel tegen.
Dus zijn we verder gegaan richting Mariposa Grove. Dat ligt ook nog in Yosemite maar dan aan de zuidkant. Hier staan de sequoia's. Die enorm grote bomen. En ze waren inderdaad echt enorm. Pas als je er naast staat dan zie je hoe groot ze zijn. Er lagen veel omgevallen bomen in het bos. De sequoia's hebben geen diepe wortels maar wel hele lange. Ze kunnen 2m diep gaan en 45m. lang! Bij enkele omgevallen bomen zag dit er ook heel erg mooi uit. Gigantische wortels aan een gigantische boomstam. Hier hebben we ook rondgewandeld, maar het werd al behoorlijk warm en de voeten begonnen te protesteren dus maar weer terug.
Omdat grote bomen ook grote denneappels hebben, moesten we deze natuurlijk ook op de foto hebben. Helaas mocht je ze niet meenemen. Het zou anders erg mooi hebben gestaan met de kerst.
We zijn verder gereden naar Fresno. Op de kaart denk je van oh een wat grotere stad, maar het is dus een stad van een half miljoen inwoners. We hebben een heerlijk hotel uitgekozen en blijven hier twee nachten. Van hieruit gaan we dan naar Kings Canyon en Sequoia National Park.
Omdat we nu in een grote stad zitten was het de kans om een winkel te bezoeken die al de hele reis op ons verlanglijstje stond. Michaels, dit is een keten van hobbywinkels. Ontzettend groot en van alles te koop. Hier hebben we ons dus even uitgeleefd.
Daarna lekker gegeten bij Denny's, die hier om de hoek van het hotel zit. Wat gaan wij genieten van onze bedden vannacht.

hotel: Best Western, Fresno
maximum temperatuur: 100F, 38C
afstand gereden: 132 mijl, 212 km

dag 17: Kings Canyon (zaterdag 19 juli)

Gisteravond was het ongemerkt best laat geworden dus toen de wekker vanmorgen ging was ik nog niet helemaal uitgeslapen. Wel moesten we eruit want we hadden weer plannen voor vandaag en we hadden een ontbijt bij het hotel. Het ontbijt was erg uitgebreid en we hebben zelfs een zelfgebakken wafel gegeten. Erg lekker allemaal!
Daarna zijn we op weg gegaan naar Kings Canyon. Het was een leuke weg met allemaal fruitgaarden. Overal zag je verschillende fruitbomen en er waren ook veel druivenranken. Ineens zag ik een bordje met de afbeelding dat ook op de rode doosjes kinderrozijnen staat. Hier worden dus de druiven gekweekt voor die rozijnen! We zijn nog gestopt bij een fruitkraampje en daar hebben we aardbeien en bramen gekocht.
Als je bij de ingang van het Nationale Park komt kun je kiezen of je naar Kings Canyon gaat of naar Sequoia National Park. We hebben gekozen om eerst naar Kings Canyon te gaan. Gisteren hebben we ook al hele grote sequoia's gezien in Yosemite. Kings Canyon is weer heel erg bergachtig en we hebben dus weer vele haarspeldbochten en diepe afgronden gezien. Er liep langs de weg de hele tijd een hele wilde beek. Er werd ook gewaarschuwd om niet te gaan zwemmen omdat hij zeer wild, koud en glibberig was. De doodsoorzaak nr. 1 van dit gebied was ook verdrinking. Maar het zag er wel erg mooi uit. We kwamen eerst bij de Grizzly Falls langs. Een hele mooie waterval. Daarna hebben we nog de Roaring River Falls bekeken. Deze was ook erg mooi en er kwam ook met veel geraas water naar beneden. Alles kolkte en stroomde daarna razend snel de beek in.
Toen we bij deze waterval waren, hingen er ook bordjes met waarschuwingen voor brand. Ze waren op een gecontroleerde manier al het dode materiaal te verbranden dat op de grond lag. Je zag overal zwartgeblakerde grond en bladeren.
Toen we weer bij het kruispunt waren dat we richting Sequoia's National Park konden, was het inmiddels al half 5. We hebben toen besloten om de gigantische sequoia's niet meer te bekijken en terug te gaan naar het hotel. Dit was namelijk ook nog lang rijden en we hadden toch al ernome bomen gezien. Op de terugweg zijn we weer bij een fruitstand gestopt. Hier hebben we hele grote perzikken gekocht en pruimen. Er stond zelfs een put waar je je fruit kon wassen, erg leuk.
's Avonds hebben we pasta gegeten en zijn daarna naar Barnes & Noble gegaan. Dit is een enorme boekenwinkel met echt ontzettend veel boeken. Hier hebben we heel erg lang rondgekeken.

hotel: Best Western, Fresno
maximum temperatuur: 102F, 39C
afstand gereden: 180 mijl, 290 km

dag 18: San Francisco (zondag 20 juli)

Nogmaals een lekker ontbijtje gehad, de spullen gepakt en op weg. De koffers beginnen ondertussen erg vol te raken dus hebben we bij een Target een grote tas gekocht waar we de kleren in kunnen doen op de terugweg. Al onze aankopen natuurlijk in de koffer!
Op weg naar San Francisco kwamen we weer heel veel fruitstandjes tegen. Dat maakt het toch een stuk leuker. Voor San Francisco moesten we even stoppen en wat eten. We kwamen terecht midden in Silicon Valley tegenover Yahoo. Daar binnengestapt bij een Ihop. Dit is een pannenkoekenhuis, maar dan we van die Amerikaanse. Hier hebben we denk ik het slechtste eten en slechtste bediening gehad tot nu toe. We stonden te wachten om een plek aangewezen te krijgen toen er een paar dames achter ons kwamen staan. Eentje liep gelijk naar iemand van de bediening om geholpen te worden, zo moet je dat dus doen. De jongen die ons bediende was totaal niet te verstaan. En het eten was ook niet erg lekker. Erg jammer!
Op een gegeven moment reden we van de zon de wolken tegemoet. En inderdaad San Francisco is bewolkt en koud. We kwamen de auto uit en schrokken bijna van het temperatuurverschil. Dit hotel hadden we ook via Priceline geboekt. We zitten ontzettend gunstig gelegen ten opzichte van de zee. We zijn natuurlijk gelijk op pad gegaan. Wel even de korte broek verruild voor een lange en een trui aan. Toch was het nog best koud. We kijken vanuit de kamer uit op Canary Warf, dit is een voormalig conservenfabriek en nu zitten er allemaal leuke winkeltjes en restaurantjes in. En een paar meter verder loop je al langs de pieren die aan de zee liggen. We zijn richting Pier 39 gelopen. Het is erg druk op straat en het ziet er allemaal erg gezellig uit. We valt het op dat er heel veel mensen in een San Francisco trui lopen, zullen die ook overvallen zijn door de kou? Eerst nog even langs Fisherman's Warf. Allemaal restaurantjes en standjes waar ze vis verkopen. We zijn verder gelopen en kwamen op Pier 39 uit bij de zeeleeuwen. Die hebben daar hun eigen plek. Wat een enorme beesten zijn het toch en wat een heerlijk lucht. Van hieruit konden we ook Alcatraz zien liggen en de Golden Gate Bridge. Ik had niet verwacht dat Alcatraz zo dichtbij zou zijn. Toen even langs de winkeltjes op de pier. Ondertussen hadden we het wel erg koud gekregen dus besloten we om maar terug te lopen. Nog even binnengestapt bij Boudin Bakerij. Hier maken ze het beroemde zuurdesembrood. Ze hebben ze ook in de vorm van een krab of krokodil, maar die kosten 20 dollar! We zijn naar een van de eetstandjes op Fisherman's Warf gegaan en hebben daar een clam chowder (soep)in een bol zuurdesembrood gegeten. Heerlijk! Het was ook lekker om even iets warms te eten. Daarna maar terug naar het hotel. Ik denk dat wij ons de komende dagen wel kunnen vermaken hier!

hotel: Holiday Inn, San Francisco
temperatuur: 59F, 15C
afstand gereden: 204 mijl, 328 km

dag 19: San Francisco (maandag 21 juli)

Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen. Dat hadden we ook wel nodig na al die dagen vroeg opstaan en laat naar bed. Je doet zoveel op een dag dat je 's avonds echt moe bent.
We zijn daarna naar een cable turnaround gegaan. Dit is een draaiplaats voor de cable cars. Hier hebben we een dagticket gekocht voor het openbaar vervoer in San Francisco. Het was er best druk, de mensen stonden in een lange rij om in een cable car te mogen stappen. Daarna zijn we met de cable car naar China Town gereden. In de cable car moet je je goed vasthouden want de ene keer ga je steil omhoog en de andere keer ga je steil omlaag. Gelukkig is er wel een iemand die roept 'hold on!'.
In China Town hebben we gezellig rondgelopen en enkele winkeltjes bezocht. Ook zijn we naar de Chinatown Gate gelopen. Dit is eigenlijk de openingspoort van China Town. Omdat we nog niet hadden ontbeten, hebben we geluncht in een chinees restaurant. Hier hebben we dim sum gegeten. Allerlei kleine hapjes die gefrituurd of gestoomd zijn. We kregen er chinese soep en thee bij. Het was erg lekker, heel anders dan de Chinees bij ons. Bij de rekening zaten fortune cookies. We hopen dat de wensen die erin zaten uit komen.
Hierna zijn we met de bus naar Alamo Square gegaan. Dit is erg beroemd om de prachtige huizen die er staan. Deze huizen worden de Painted Ladies genoemd. Ze zijn ook erg bekend van de serie Full House. In het beginstukje van de serie zag je het gezin altijd voor deze huizen in het gras liggen. Dat konden wij natuurlijk ook.
Met de bus zijn we weer teruggegaan naar Union Square. Dit is een winkelgebied waar we even hebben rondgelopen en wat winkels hebben bekeken. Daarna zijn we weer op een cable car gestapt. Halverwege kwam de cable car vast te zitten op een kruispunt. Er werd even in een walkietalkie gepraat en een paar minuten later kwam er een vrachtwagen die ons verder duwde. Hierna kon de cable car uit zichzelf weer verder rijden. Dat maakt natuurlijk niet iedereen mee!
We zijn uitgestapt bij Lombard Street. Dit is de bochtigste straat ter wereld. De helling is 27 graden en auto's kunnen er alleen maar met 8 kilometer per uur naar beneden rijden. Hij is prachtig aangelegd en er staan mooie huizen. Je zult hier maar wonen en met de auto weg moeten! Bovendien heb je elke dag duizenden toeristen langs je huis lopen en rijden. Wij zijn van boven naar beneden gelopen. Uit de auto's die naar beneden rijden zie je allemaal mensen hangen die foto's maken.
We zijn naar de Municipal pier gelopen om te kijken of we vanaf hier een mooi uitzicht hadden op de Golden Gate Bridge. Helaas is het vandaag weer erg bewolkt en zag de brug er dus niet prachtig uit. Morgen maar weer proberen om hem mooi op de foto te krijgen.
We zijn op de terugweg via Ghirardelli gegaan. Dit is een oude chocoladefabriek dat omgebouwd is. Er zitten nu allemaal restaurantjes en winkeltjes in. Nog even een stukje langs alle pieren gelopen. Bij Wipeout, een soort surfrestaurant, lekker gegeten en toen was het wel weer tijd om terug te gaan. Het valt wel op dat hier ontzettend veel zwervers zijn. Echt overal waar je loopt dwalen ze rond of liggen ze op straat.

hotel: Holiday Inn, San Francisco
temperatuur: nog steeds koud
afstand gereden: 0

dag 20: San Francisco (dinsdag 22 juli)

Vandaag hebben we fietsen gehuurd. Je kreeg een mooi elastiek om je rechterbeen want anders kwam je broek tegen de ketting aan, een kettingkast zat er niet op. Je kon ook een helm krijgen maar dat hebben wij niet gedaan. We zijn Nederlanders en kunnen wel fietsen vonden we. We zijn langs de kust gefietst richting de Golden Gate Bridge. Er zaten nog een paar flinke hellingen in en die waren niet echt makkelijk te fietsen. Bij de brug aangekomen hebben we eerst wat foto's gemaakt. De torens zaten eerst nog in de wolken maar af en toe trokken ze even weg en dan lukte het op de brug er helemaal op te krijgen. De Golden Gate Bridge is 2,7 kilometer lang en de rijweg ligt 67 meter boven het water uit. Het is dus een gigantische brug en het was er dan ook erg druk. In het midden rijden de auto's en aan beide kanten van deze rijbaan liggen fiets/voetpaden. Er is er maar telkens eentje open en deze moet je dus gebruiken als je wilt fietsen en lopen. Tijdens het fietsen moesten we dan ook wel goed uitkijken want er werden veel foto's gemaakt en dan let niet iedereen goed op.
Toen we over de brug waren zijn we naar Sausalito gefietst. Dit is een dorpje dat je ook ziet liggen vanuit San Francisco. We moesten vele steile hellingen af en dat ging erg snel. Je moest flink remmen om nog een normale snelheid te krijgen, best eng soms.
We hebben er wat rondgelopen en gegeten bij een kleine coffee corner. Het was er erg raar. De meisjes die er werkten waren erg langzaam alsof het allemaal op een langzaam tempo ging daar. Misschien was het aan deze kant van de brug wel allemaal anders dan in de grote stad.
We hadden tickets meegekregen voor de ferry zodat we met de boot terug konden naar San Francisco. Wanneer je de tickets gebruikte, moest je ze achteraf betalen. Het leek ons leuker om weer terug te fietsen. Dat bleek wat zwaarder te zijn dan we hadden gedacht. De meeste hellingen moesten we lopen in plaats van fietsen. Het was ook flink gaan waaien en het werd een stuk kouder. Halverwege vertelde een man ons dat we ook een andere weg konden nemen. Deze was wat bochtiger maar minder steil en je had dan hele mooie uitzichten. Daar had hij helemaal gelijk in maar het we waren erg blij dat we uiteindelijk bij de brug waren. Op de brug waaide het nog harder maar het was ook een stuk rustiger en het fietsen was daardoor niet erg lastig. We hebben nog een paar keer stilgestaan om foto's te maken en toen waren we alweer aan de andere kant.
Ondertussen was het alweer avond geworden en dus hebben we de fietsen teruggebracht. Meer fietsen in San Francisco is ook niet echt mogelijk vanwege al die hellingen. We zijn even naar onze hotelkamer gegaan om ons om te kleden en hebben daarna gegeten bij een restaurantje vlakbij het hotel. Dit was onze laatste dag in San Francisco. We zijn moe. Van het fietsen, van de wind en van de kou.

hotel: Holiday Inn, San Francisco
temperatuur: een graadje warmer dan gisteren
afstand gereden op de fiets: vele kilometers, heuvel op EN af!

dag 21: langs de kust (woensdag 23 juli)

Vanuit San Francisco zijn we vertrokken naar Monterey. Het was de bedoeling om langs de kust te rijden, maar hier liet de tomtom ons in de steek. Dan maar via de snelweg. In Monterey wilden we een whale watching tour doen. Dus op zoek naar walvissen. Onderweg zagen we dat de zee al behoorlijk wild was. Op de pier (Fisherman’s Warf) zijn we naar één van de bedrijven gegaan die tours aanboden. De boot vertrok al over een kwartier en volgens de man achter de balie was de zee wel wild maar te doen. Een avontuur noemde hij het. Even later zagen we van een boot mensen afkomen, die er niet al te fris meer uitzagen. Aan eentje werd nog gevraagd door de crew of ze niet meer misselijk was. En de rest kwam ook met bleke gezichten en zuchtend van boord. Nu was onze beslissing wel gemaakt. We lieten het deze keer maar ons voorbij gaan. Erg jammer, want om walvissen te zien is natuurlijk geweldig, maar 3 uur misselijk op een boot zitten is ook geen pretje. We zijn dus verder gelopen op de pier en zagen allemaal zeehonden en zeeotters in zee zwemmen. Ook natuurlijk ontzettend veel watervogels. Eén zeeotter was de hele tijd op zijn rug aan het dobberen en ondertussen een visje aan het eten. Een ontzettend grappig gezicht. Het was erg gezellig op de pier heel anders dan San Francisco. Wel ontzettend veel restaurantjes die allemaal wat te proeven aanboden.
We zijn verder gereden, dit keer wel langs de kust, richting het zuiden op Highway 1. Langs een stuk strand zijn we uitgestapt en naar beneden naar het strand gelopen. De golven gingen hier echt enorm te keer. We hebben veel foto’s gemaakt. Toen Leonie wilde poseren kwam er net een enorme golf aan die bijna tot haar kwam. Het was echt een geweld van beukende golven.
Op een gegeven moment zagen we heel veel gebieden waar een brand had gewoed. Ook stonden er bij huizen borden met de tekst: “Thank you firefighters!’’. Er hebben natuurlijk heel veel branden gewoed deze maand in Californië. De meesten zijn nu uit. Deze mensen zijn uiteraard ontzettend blij dat de brandweerlieden het voor elkaar hebben gekregen om hun huizen te sparen. Toen we even stopten bij een benzinestation bij Big Sur hoorde ik een man ook vertellen dat de brand gelukkig net langs zijn huis was gegaan. Ook kon je daar t-shirts kopen over de brand waarvan de opbrengst naar de lokale brandweer ging. We hebben ook een blushelikopter gezien, en ook verschillende brandweerauto’s. Ze waren dus nog bezig met blussen. Toen we verder reden kwamen we lang stukken die echt totaal verbrand waren. Grote stukken natuur compleet verwoest.
Bijna bij San Simeon kwamen we langs een stuk strand waar grote kuddes zeeolifanten lagen. Wat een enorme logge beesten! Twee kregen er nog ruzie en vertrapten bijna een jonkie. Je kon best dichtbij komen, maar ze zijn ook gevaarlijk dus er staat een hek zodat ze in rust kunnen liggen .


hotel: Sands by the Sea, San Simeon
temperatuur: 66F, 19C
afstand gereden: 230 mijl, 370 km